scanningtechnieken

Scanningtechnieken zijn methoden om gegevens of objecten vast te leggen door middel van straling en detectie, of door digitale verwerking. Ze leveren vaak representaties in kaartvorm, 3D-modellen of rasterbeelden.

Onder optische en digitale documentscanning vallen flatbed- en mobiele scanners die tekst en afbeeldingen omzetten naar digitale bestanden, vaak begeleid door OCR. Fotogrammetrie combineert overlappende foto's om 3D-informatie te reconstrueren.

3D-scanning omvat laser scanning (LiDAR), structured light en time-of-flight technieken. Met deze methoden ontstaan nauwkeurige puntenwolken of meshes die bruikbaar zijn in erfgoed, bouw en industrie.

In de medische beeldvorming zijn CT, MRI en PET voorbeelden van scans die in-vivo lichaamsstructuren in detail vastleggen. Micro- en medische scanners leveren hoge resolutie beelden, vaak met stralingsbeperkingen.

Microscopie-scanning zoals scanning electron microscopy (SEM) en scanning tunneling microscopy (STM) leveren oppervlaktestructuren op nanoschaal, terwijl confocale scanning optische beelden in lagen door diepte leveren.

In IT en beveiliging verwijzen scanningtechnieken naar netwerk- en systeemverkenning, bijvoorbeeld port scanning en vulnerability scanning, bedoeld om open poorten en kwetsbaarheden te identificeren en risico's te beoordelen.

Kernaspecten zijn resolutie, nauwkeurigheid, kalibratie en data-verwerking. Juist gebruik vereist rekening houden met gesteld privacy, veiligheid, kosten en de interpretatie van ruwe data.

Toekomstige ontwikkelingen richten zich op snellere verwerking, hogere resoluties en AI-ondersteunde reconstructie, evenals hybride methoden die meerdere modaliteiten combineren voor betere beeldkwaliteit.