planningsmethodiek

Planningsmethodiek is een systematische aanpak voor het bepalen, beheren en bijsturen van de tijdsbesteding, middelen en afhankelijkheden van werkzaamheden om doelstellingen te realiseren binnen afgesproken grenzen van tijd, kosten en kwaliteit.

Zij wordt toegepast in projecten, programma’s en operationele processen en helpt bij het structureren van werk, het communiceren van plannen aan stakeholders en het beheersen van afhankelijkheden en risico’s.

Kernonderdelen omvatten doel en scope, een werkstructuur (WBS), inschattingen van duur en benodigde middelen, en het vastleggen van afhankelijkheden tussen taken. Ook worden mijlpalen, resourceplanning en een risicoplan opgenomen, samen met een governance- en wijzigingsproces.

Veelgebruikte methoden en hulpmiddelen zijn onder meer Gantt-diagrammen voor tijds- en relatieweergave, CPM of PERT voor duur en kritieke pad, en een baseline van de planning. In Agile-omgevingen worden ook backlog, sprintplanning en iteraties toegepast.

Proces en resultaten: het proces omvat definiëren van scope, opdelen in taken, inschatten van duur en capaciteit, bepalen van volgorde en afhankelijkheden, opstellen van de planning en mijlpalen, toewijzen van middelen en het monitoren en bijsturen van voortgang. De belangrijkste output is de planning plus de baselines en statusrapportages.

Voordelen zijn betere voorspelbaarheid, betere afstemming en controle; nadelen zijn mogelijk inflexibiliteit en overhead bij sterk veranderende omgevingen. Veel planningsmethodieken in Nederland zijn beïnvloed door internationale standaarden zoals PMBOK en IPMA, en worden aangevuld met sector-specifieke praktijken zoals Agile in ICT en de publieke sector.