plagiaat

Plagiaat is het presenteren van andermans werk, ideeën of uitdrukkingen als eigen werk zonder correcte bronvermelding. Het omvat direct kopiëren van tekst zonder aanhalingstekens, parafraseren zonder verwijzing, en het hergebruiken van eerder gepubliceerd materiaal in een nieuwe context zonder melding. Ook zelfplagiaat, het opnieuw publiceren van eerder werk zonder vermelding, valt hieronder.

Plagiaat komt voor in onderwijs, onderzoek, journalistiek en creatieve sectoren. Het tast de integriteit en geloofwaardigheid aan en kan leiden tot academische of professionele sancties, reputatieschade en in sommige gevallen juridische vervolging op basis van auteursrechten.

Detectie gebeurt vaak met plagiaatsoftware die teksten vergelijkt met een breed corpus aan publicaties en webbronnen, aangevuld met handmatige beoordeling door beoordelaars. Preventie richt zich op correcte bronvermelding en citatiestijlen (bijvoorbeeld APA, MLA, Chicago), nauwkeurig parafraseren en het gebruiken van aanhalingstekens waar nodig. Het is raadzaam om bij twijfel elk bronmateriaal te citeren.

Daarnaast bestaan er jurisdicties met uitzonderingen voor fair use of fair dealing, die beperkt en afhankelijk van de wetgeving zijn. Richtlijnen voor academische integriteit en instituutsbeleid helpen bij het bepalen wat toegestaan is en welke sancties bij schendingen volgen.