persfotografie

Persfotografie is een fotografische praktijk gericht op het vastleggen van mensen, hun expressie en identiteit. Het overlapt met portretfotografie en wordt toegepast in media, reclame en persoonlijke portretten. Het doel is het karakter en verhaal van de geportretteerde zichtbaar te maken, met aandacht voor ogen, houding en huidtoon. Voor verschillende doeleinden bestaan subgenres als studioportret, omgevingsportret en headshot.

Historisch ontstond portretfotografie in de 19e eeuw met processen zoals daguerreotopie en calotype. In de 20e eeuw werd studioportret gestandaardiseerd met kunstlicht, achtergronden en retouche. Digitale technologie bracht snellere bewerking en meer flexibiliteit, waardoor portret- en persportretpraktijken in uiteenlopende settings plaatsvinden, van formele studio's tot spontane reportageportretten.

Technieken variëren per setting. Belichting kan natuurlijk licht, kunstmatige lichtbronnen of een combinatie zijn. Veelgebruikte opstellingen zijn driepunts, Rembrandt- en loop lighting, afhankelijk van het gewenste effect. Lenskeuze bepaalt het perspectief: voor flatterende portretten wordt vaak een 85 mm (full-frame) of vergelijkbare telelens gebruikt; voor omgevingsportretten kan een bredere lens passend zijn. Goede communicatie en pose-advies zijn cruciaal om een geloofwaardig portret te maken.

Uitrusting omvat camera, lenzen, licht- of reflectiefaciliteiten (flitsers, softboxes, reflectoren) en een statief. Een efficiënte workflow omvat conceptontwikkeling, toestemming of modelrelease, planning, variatie in pose en gezichtsuitdrukkingen, en nabewerking met behoud van natuurlijke uitstraling. Ethische overwegingen en privacy, waaronder toestemming voor publicatie, zijn essentieel bij persportretten en portretten van minderjarigen of gevoelige onderwerpen.