opvolggewassen

Opvolggewassen zijn gewassen die direct na de oogst van een hoofdgewas worden geteeld met als doel de bodem te beschermen en de vruchtwisseling te verbeteren. Ze bedekken de bodem, verminderen erosie en beperken uitspoeling van stikstof en andere nutriënten. Daarnaast kunnen opvolggewassen als groenbemester dienen: wanneer ze ondergewerkt worden, voegen ze organische stof toe en verbeteren ze de bodemstructuur en het bodemleven. Het gebruik van opvolggewassen wordt vaak opgenomen in rotatieschema’s, vooral in systemen met verantwoorde nutriënten- en watervoorziening.

Typen en functies: opvolggewassen kunnen winteropvolggewassen of zomeropvolggewassen zijn. Een belangrijke onderverdeling is tussen stikstofbindende peulgewassen en niet-stikstofbindende soorten. Peulgewassen dragen bij aan de stikstofvoorziening voor het volgende gewas en kunnen zo de kunstmestbehoefte verlagen. Niet-stikstofbindende soorten leveren vooral bodembedekking, verbeteren de bodemstructuur en dragen bij aan organische stof.

Beheer: Ze worden meestal in de herfst na de oogst gezaaid en groeien in de winter of het voorjaar. Het tijdstip en de wijze van beëindigen (termineren) zijn cruciaal; termineren gebeurt meestal door maaien en onderwerken of door inkuilen, soms door chemische middelen. Soms wordt het gewas ook langdurig gemaaid en als veevoer gebruikt.

Voordelen en aandachtspunten: de belangrijkste voordelen zijn minder erosie, minder uitspoeling van stikstof, betere bodembedekking en toegenomen bodemleven en organische stof. Peulgewassen kunnen stikstof leveren voor het volgende gewas. Opvolggewassen passen in rotatie, helpen bij naleving van milieuregels en dragen bij aan duurzaamheid van de bedrijfsvoering. Nadelen zijn extra kosten en mogelijke competitie met het hoofdgewas als de terminatie niet tijdig plaatsvindt, en soms een tijdelijk lager rendement.