opgehouden

Opgehouden is de voltooide deelwoord van het Nederlandse werkwoord ophouden. Het betekent in het algemeen dat iets of iemand is vertraagd, gestopt of tegengehouden. Het kan zowel in transitieve als in intransitieve zinnen voorkomen en wordt vaak vertaald als "held up" of "delayed" in het Engels. Het werkt ook als bijvoeglijk naamwoord of in de lijdende vorm, bijvoorbeeld om aan te geven dat iets tijdelijk is opgehouden of uitgesteld.

Etymologie en grammatica: op houden is een separabel prefixwerkwoord; bij de voltooide tijd wordt het participium gevormd als opgehouden. In vervoegde zinnen kan de vorm met zijn of hebben voorkomen, afhankelijk van de betekenis. Bijvoorbeeld: "Het verkeer is opgehouden door een ongeluk" (lijdende vorm, met zijn) en "De politie heeft de verdachte opgehouden" (transitiviteit, met hebben). De combinatie van prefix op- en de stam houden geeft de betekenis van “iets stopzetten of vertragen veroorzakend”.

Gebruikscontexten:

- Verkeer en drukte: het verkeer werd opgehouden door een ongeval; we zijn een half uur opgehouden door een file.

- Beperkingen of controles: reizigers werden op de grens opgehouden door inspecties.

- Detentie of ophouden door autoriteiten: de verdachte werd door de politie opgehouden.

Zie ook: vertragen, tegenhouden, ophouden. Opgehouden verwijst doorgaans naar tijdelijk stoppen of uitstel, niet naar permanent beëindigen, en wordt in het dagelijks taalgebruik frequent toegepast in verkeer, logistiek en juridische contexten.