ontvangstbewaking

Ontvangstbewaking is a term used in Dutch ICT, telecom en media om te beschrijven hoe de ontvangst van inkomende signalen of datastromen continu wordt gemonitord. Het doel is om de betrouwbaarheid en beschikbaarheid van de ontvangen informatie te waarborgen door tijdig afwijkingen of storingen te detecteren en hierop te reageren.

De praktijk komt voor in verschillende sectoren, zoals telecommunicatie, radio- en televisiebroadcasting, satellietcommunicatie en netwerken van gegevensdiensten. Het kan ook van toepassing zijn op beveiligde omgevingen waar live data of spraakstromen cruciaal zijn. Bij ontvangstbewaking wordt gekeken naar zowel de kwaliteit van de signaalontvangst als de integriteit van de data, en vaak ook naar de continuïteit van de levering.

Belangrijke meet- en beheerselementen zijn onder meer signaalsterkte (RSSI), signaal-ruisverhouding (SNR), foutendruk (BER, FER), pakketverlies, latency, jitter en synchronisatie-status. Monitoring wordt meestal uitgevoerd door automatische systemen die periodieke probes, telemetry en logbestanden analyseren, en door alarmen of dashboards die operators waarschuwen bij drempels die overschreden worden. Bij storingen kunnen automatische keren naar back-upkanalen, herstart van apparatuur of inzet van onderhoudsmedewerkers plaatsvinden.

Het concept speelt een rol in operationele IT- en netwerkcentra, service level agreements en incidentrespons. Door consistente ontvangstbewaking kunnen organisaties de betrouwbaarheid van diensten verbeteren en sneller reageren op incidenten.