nanoszenie

Nanoszenie to polski termin oznaczający czynność nałożenia lub rozprowadzenia substancji na powierzchni w celu uzyskania określonej warstwy, ochrony, funkcji lub dekoracji. Formą rzeczownika jest nanoszenie, a pochodzenie leksykalne wiąże się z czasownikiem nanosić.

Zastosowania obejmują kosmetykę (kremy, oleje nanoszone na skórę), ochronne i funkcjonalne powłoki w przemyśle metalowym i ceramicznym, depozycję cienkich warstw w elektronice oraz nanoszenie farb, lakierów i klejów w przemyśle drukarskim i opakowaniowym.

Metody nanoszenia zależą od charakteru materiału i pożądanego efektu. Stosuje się techniki ręczne, takie jak rozprowadzanie czy wcieranie, oraz automatyczne: natrysk, zanurzenie (dip coating), spin coating. W zakresie powłok technicznych często wykorzystuje się depozycję cienkich warstw technikami CVD (depozycja chemiczna z fazy gazowej) i PVD (depozycja fizyczna z fazy gazowej), a także różne metody rozprowadzania roztworów.

Czynniki wpływające na nanoszenie obejmują właściwości podłoża, lepkość i skład użytego roztworu, temperaturę, wilgotność oraz czystość, a także adhezję między warstwą a podłożem. Kontrola grubości i jednorodności powłoki jest kluczowa i często realizowana poprzez pomiar grubości, profilometrię lub mikroskopię, a także testy adhezji.

Bezpieczeństwo i regulacje dotyczące nanoszenia obejmują właściwe przechowywanie i stosowanie środków chemicznych, używanie środków ochrony osobistej oraz zgodność z odpowiednimi normami BHP i przepisami dotyczącymi emisji i składu substancji.