nanokapselien

Nanokapsels zijn nanoschaal leveringssystemen bestaande uit een centrale kern met de actieve stof, omgeven door een beschermende buitenlaag (shell). De kern kan vloeibaar of vast zijn; de shell is doorgaans polymeren, lipiden of een combinatie daarvan. Door de structuur kunnen stoffen beter worden beschermd tegen afbraak en kan de afgifte gereguleerd worden.

Structuur en functionaliteit: De kern bevat de actieve stof. De shell bepaalt de interactie met de omgeving en kan worden gemodificeerd voor biocompatibiliteit en targeting. Voorbeelden zijn polymeren zoals PLGA of chitosan, en lipide-gebaseerde systemen. Oppervlakteaanpassingen (bijv. PEG-ylatie) verbeteren biocompatibiliteit en kunnen gericht leveren bevorderen.

Productie en kenmerken: De afmetingen variëren doorgaans van 10 tot 200 nm. Veelgebruikte productie methoden zijn nanoprecipitatie, emulsie-diffusie, oplosmiddelverdamping en interfaciale polymerisatie. Encapsulatie biedt bescherming, verbetert oplosbaarheid en maakt gecontroleerde afgifte mogelijk; sommige systemen reageren op stimuli zoals pH, temperatuur of enzymen.

Toepassingen: In de geneeskunde worden nanokapsels onderzocht voor gerichte medicijnafgifte en kankertherapie, bij vaccinontwikkeling en diagnostiek. Ook in cosmetica en voeding dienen ze ter stabilisatie en geleidelijke afgifte van werkzame stoffen. Daarnaast wordt onderzoek gedaan naar beeldvorming en als onderzoekstools.

Uitdagingen en regelgeving: Veiligheid, biocompatibiliteit en afbraakproducten variëren met samenstelling en gebruik. Certificatie vereist uitgebreide fysisch-chemische karakterisering, toxicologisch onderzoek en evaluatie van biodistributie en immunologische respons. Schaalvergroting, batch-tot-batch consistentie en lange termijn opslag blijven uitdagingen.