logiczny

Logiczny to przymiotnik w języku polskim odnoszący się do logiki — dyscypliny zajmującej się poprawnym wnioskowaniem, strukturą argumentów i zasadami rozumowania. W zastosowaniach formalnych opisuje to, co należy do logiki, na przykład zdania logiczne, wnioski, reguły dedukcji. W mowie potocznej bywa używany także w znaczeniu spójny, sensowny lub zgodny z zasadami myślenia.

Pochodzenie: nazwa logika pochodzi od łacińskiego logica, zapożyczonego z greckiego logos. Przymiotnik utworzono przez dodanie sufiksu -iczny, typowego dla przymiotników formowanych od nazw dziedzin.

Zastosowania: w matematyce, informatyce i filozofii termin „logiczny” odnosi się do struktur i reguł formalnych. W logice zdanie logiczne to element, który może być prawdziwy lub fałszywy. Operacje logiczne (takie jak koniunkcja, alternatywa, negacja) łączą zdania w nowe zdania. Pojęcia obejmują także wnioskowanie, tautologie i kontrtautologie. Błędy logiczne to błędy w rozumowaniu, które naruszają zasady logiki, takie jak pochopne wnioski czy nieuzasadnione założenia.

Uwagi semantyczne: w polszczyźnie „logiczny” bywa używany w sensie potocznym do opisania czegoś, co ma sens lub jest uzasadnione. Jednak w kontekście formalnym jego użycie dotyczy logiki i formalnych reguł. W przeciwieństwie do słowa „rozsądny”, które odnosi się do praktycznej trafności decyzji, „logiczny” opisuje zgodność z zasadami rozumowania.