loeiende

Loeiende is het bijvoeglijke deelwoord van het Nederlandse werkwoord loeien. Het werkwoord loeien verwijst primair naar het geluid van koeien en andere vee; het betekent daarmee ongeveer “koeien die loeien/loeiend maken” of in bredere zin “een luid, langgerekt geluid maken.” Het participium loeiende wordt gebruikt om aan te geven dat iets zelf dit geluid voortbrengt of een soortgelijk luid geluid produceert.

In taalgebruik wordt loeiende vooral gebruikt voor dieren, zoals een koe die loeit. Daarnaast kan loeiende ook in figuurlijke zin toegepast worden om een voorbeeld van een sterk, continu geluid te beschrijven, zoals een motor, machine of andere bron die een luid en overheersend geluid maakt. In moderne standaardtaal komt de combinatie loeiende motor of loeiende sirene voor als beeldende beschrijving; in meer formele of neutrale contexten kan men ook kiezen voor termen als brullende of gillende geluiden, afhankelijk van de gewenste nuance.

Etymologisch gezien is loeiende afgeleid van het werkwoord loeien, waarvan de basisbetekenis het geluid van vee is. Het begrip heeft door de eeuwen heen verschillende literaire en alledaagse toepassingen gehad, maar behoudt doorgaans de kern van “veel geluid maken” als centrale eigenschap.

Zie ook: loeien, loei, brullen.