leeftijdsgroepen

Leeftijdsgroepen verwijzen naar categorieën waarin mensen worden ingedeeld op basis van leeftijd, meestal in opeenvolgende bandengrenzen. Het doel is om verschillen in ontwikkeling, behoeften en gedrag over de tijd heen te analyseren en beleid en dienstverlening hierop af te stemmen. In statistische en demografische contexten worden vaak vaste leeftijdsbanden gehanteerd, bijvoorbeeld 0-4 jaar, 5-9 jaar, 10-14 jaar, 15-19 jaar, 20-24 jaar, en zo verder tot 100 jaar en ouder. De exacte grenzen zijn contextafhankelijk en verschillen per land en sector.

In bevolkingsstatistiek worden vaak drie brede groepen gebruikt: 0-14 jaar, 15-64 jaar en 65 jaar en ouder. Bij arbeidsmarktonderzoeken is de groep 15-64 jaar doorgaans de “werkzame bevolking”. Bij marktonderzoek en consumentengedrag komen vaker kleinere leeftijdssegmenten naar voren, zoals 18-24, 25-34, 35-44, 45-54, 55-64 en 65+.

Voordelen van het gebruiken van leeftijdsgroepen zijn onder meer eenvoudiger statistische analyse, betere aansluiting bij beleidsplanning (onderwijs, gezondheidszorg, pensioenen) en gerichte marktsegmentatie. Nadelen zijn onder meer arbitraire grenzen die comparabiliteit kunnen belemmeren, variaties tussen landen en sectoren, en het risico dat belangrijke verschillen binnen een groep over het hoofd worden gezien als men uitsluitend naar leeftijd kijkt.

Zie ook: cohortanalyse, generatie, demografie.