laadbeheer

Laadbeheer is het proces waarbij elektrische belastingen worden gecontroleerd en gecoördineerd om de energievraag en -aanbod in balans te houden, zo veel mogelijk kosten te beperken en de betrouwbaarheid van de elektriciteitsvoorziening te vergroten. In de context van elektrisch vervoer richt laadbeheer zich op het plannen, verdelen en beperken van laadsessies en laadsnelheden van voertuigen.

Het wordt toegepast in woningen, kantoorgebouwen, parkeergarages en publieke laadpunten. Doel is piekbelasting te beperken, het beschikbare vermogen efficiënt te benutten en soms af te stemmen op opdrachten van de netbeheerder of op prijsprikkels van variabele tarieven. Hierdoor kan laadinfrastructuur grotere groepen voertuigen beter bedienen zonder extra netuitbreiding.

Belangrijke componenten zijn meet- en monitoringssystemen, laadpunten en een laadbeheercontroller, communicatieprotocollen, energiemeters en integratie met gebouw- of energiemanagementsystemen. De meeste oplossingen bestaan uit een centrale coördinator die regels toepast op meerdere laadpunten, met mogelijkheden voor edge- of decentrale controles voor sneller reageren.

Veelgebruikte strategieën zijn tijd- of tariefgebaseerde laadplanning, dynamische load balancing tussen laadpunten en fasenbalancering, prioriteitsregels voor voertuigen, en afremming of uitstel van laden bij overbelasting. Ook deelname aan vraagrespons en slimme tariefafspraken hoort tot laadbeheer.

Standaarden en interoperabiliteit spelen een belangrijke rol; veelgebruikte technologieën zijn onder meer Open Charge Point Protocol (OCPP) en regelgeving rondom EV-rijden volgens IEC/ISO-normen. Uitdagingen zijn onder andere complexiteit, investeringskosten, privacy en cybersecurity, en de afhankelijkheid van betrouwbare communicatie-infrastructuur.