kwartskristal

Kwartskristal is de kristallijne vorm van kwarts, een mineraal met de chemische formule SiO2 (siliciumdioxide). In de meest voorkomende toestand op aarde is het alpha-quarz, behorend tot het hexagonale kristalsysteem. Kwartskristallen komen voor als heldere kristallen (bergkristal) maar kunnen ook gekleurd raken door onzuiverheden zoals ijzer of natrium. Natuurlijke kwarts kristallen variëren van lange prismatische vormen tot geode-achtige clusters.

Eigenschappen: Kwartskristal heeft een hardheid van 7 op de Mohs-schaal en een dichtheid van circa 2,65 g/cm3. Het is chemisch stabiel en bezit duidelijke piezo-elektrische eigenschappen, wat betekent dat het elektrische spanning kan genereren onder mechanische druk en omgekeerd. Quartz vertoont optische anisotropie en blijft relatief thermisch stabiel over een breed temperatuurbereik.

Voorkomen en groei: Natuurlijke kwarts ontstaat onder geothermische omstandigheden in magmatische en hydrothermale afzettingen. Kristallen groeien langs kristalvlak-randen in holtes, geoden of vulkanische en sedimentaire gesteenten. Bij mechanische stress kan een kwarts kristal breken langs conchoïdale vlakken.

Toepassingen: De belangrijkste moderne toepassing is als kristal in elektronische oscillator- en filtercircuits voor tijdmeting en communicatie, waaronder klokken, horloges en radio- en computersystemen. Kwarts kristallen leveren Calibratie- en stabilisatie-eigenschappen met lage drift. Daarnaast vindt kwarts gebruik in optische instrumenten en als sier- of edelsteenkristalvarianten zoals bergkristal (kleurloos), amethist (paars), citrien (geel/oranje) en rozenkwarts (roze).