juridischvergelijkende

Juridischvergelijkende (ook wel rechtsvergelijkende) studie verwijst naar de benadering in de rechtswetenschap die wetgeving, jurisprudentie en rechtspraktijk in verschillende landen met elkaar vergelijkt. Het doel is inzicht te krijgen in overeenkomsten en verschillen tussen rechtsstelsels, en te begrijpen hoe regels functioneren in uiteenlopende contexten. De bevindingen dienen onder meer als basis voor wetgevingshervorming, wettelijke harmonisatie en een beter begrip van buitenlandse juridische systemen.

Toepassingsgebieden omvatten onder meer wetgevingsoverdracht, institutionele analyse en de beoordeling van juridische eigenheden ten opzichte van andere tradities. Het veld ondersteunt beleidsmakers, rechters en advocatuur bij het toetsen van opties voor internationale samenwerking, EU-harmonisatie en grensoverschrijdende Rechtspraak. Ook academisch onderzoek gebruikt juridischvergelijkende methoden om theorieën te toetsen en nieuwe inzichten te ontwikkelen.

Methoden van vergelijking variëren. Veelgebruikte benaderingen zijn de functionele methode, waarbij men kijkt naar de functies die regels vervullen in verschillende systemen, en structurele of historische benaderingen die overeenkomsten en verschillen in rechtssystemen in kaart brengen. Een gangbaar kader is de classificatie in juridische tradities of families, met civiel recht en common law als kerncategorieën; daarnaast worden socialistischer of religieus recht in bepaalde contexten onderscheiden.

Invloed en literatuur: een invloedrijke basis ligt bij Zweigert en Kötz, auteurs van Introduction to Comparative Law, waarin functionele benadering en het idee van juridische families centraal staan. Het veld blijft zich ontwikkelen door nieuwe vergelijkingstechnieken en door veranderende internationale verhoudingen.

Zie ook: rechtsvergelijking, comparative law.