geluidsopname

Geluidsopname is het vastleggen van geluidsgolven met opnameapparatuur, zodat het geluid later kan worden afgespeeld, gemixt en bewerkt. Het proces omvat zowel het kiezen van de juiste microfoon en opnameapparatuur als het instellen van de opnamekwaliteit en het controleren van levels tijdens de opnamesessie.

Microfoons zetten geluid om in elektrische signalen. Het signaal gaat daarna naar een opnameapparaat zoals een digitale audio-interface, een opnamerecorder of een mixer, en wordt vaak digitaal vastgelegd in formats als WAV of AIFF. Condensator- en dynamische microfoons hebben verschillende gevoeligheden en vereisten; condensers hebben meestal fantoom-voeding nodig (meestal 48 volt).

Microfoonrichtingen (polarpatronen) zoals cardioïde, omnidirectioneel en bidirectioneel bepalen welke geluiden worden opgepikt. Voor opnames in lawaaierige of omgevingsruimtes worden vaak meerdere kanalen gegroepeerd voor stereo of surround.

Geluidskwaliteit wordt beïnvloed door sample rate en bitdiepte. Veel professionele opnames gebruiken 48 kHz met 24-bit; muziekproductie gebruikt vaak 44,1 kHz/24-bit. Digitale bestanden kunnen ook compressie ondergaan in formaten zoals MP3 voor distributie.

Een goede geluidsopname vereist planning, locatiekeuze en akoestiek, evenals monitoring met koptelefoon of luidsprekers en het controleren van "hot" en clipping.

Toepassingsgebieden zijn muziek, film en televisie, verslaggeving, podcasting en onderzoeksopnames. In postproductie kunnen bewerking, equalizing, ruisonderdrukking en mastering volgen.