gelegitimeeren

Gelegitimeeren is een Nederlands werkwoord met twee hoofdbetekenissen. In de eerste zin betekent het het legaliseren of bekrachtigen van een handeling, besluit of instelling: iets of iemand wordt als rechtmatig erkend of bevoegd gemaakt. In de tweede zin slaat gelegitimeeren op het verifiëren of vaststellen van iemands identiteit en bevoegdheid in processen zoals toegangscontrole, transacties of officiële procedures. In beide betekenissen draait het om het geven van legitimiteit: het leveren van een rechtmatige basis of het aantonen dat iemand gemachtigd is om een bepaalde handeling te verrichten.

Etymologisch komt gelegitimeeren van legitimeren, met wortels in het Latijnse legitimis en via het Franse légitimer, waarbij het voorzetsel ge- als prefix fungeert om het voltooide of bevestigde karakter aan te geven.

Het woord komt veel voor in juridische en administratieve contexten, maar ook in digitale en bedrijfsmatige omgevingen waar identiteit en bevoegdheid cruciaal zijn. Voorbeelden: een besluit kan gelegitimeerd worden door erkenning door bevoegde autoriteiten of door wettelijke publicatie, zodat het rechtskracht heeft. In praktische processen wordt vaak gesproken over het gelegitimeerd zijn van een persoon of organisatie, wat inhoudt dat hun identiteit is vastgesteld en zij gemachtigd zijn om een bepaalde handeling uit te voeren.

Zie ook: legitimatie, legitimiteit, legitimatiebewijs, bevoegdheid. Hoewel gelegitimeeren vaak synoniem wordt gebruikt met legitimeren, kan de term in contexten meer de nadruk leggen op het proces van bevestiging en rechtmatigheid dan op de inhoudelijke rechtvaardiging ervan.

---