gammaspectroscopie
Gammaspectroscopie is een analytische techniek waarmee de energie van uitgezonden gamma-straling wordt gemeten om radionucliden te identificeren en de kwantitatieve aanwezigheid ervan vast te stellen. Bij kernverval ontstaan gammafotonen met discrete, karakteristieke energiewaarden; door de energiedistributie van de gedetecteerde fotonen te bepalen, verkrijgt men een spectrum met pieken op specifieke energies die aan isotopen kunnen worden toegewezen.
Principe: Een detector zet de inkomende gamma-energie om in een elektrisch signaal waarvan de hoogte evenredig
Detectors en opstelling: Veelgebruikte detectoren zijn hoogzuiver germanium (HPGe) semiconductordetectoren, NaI(Tl) scintillators en CdTe/CdZnTe-detectoren. HPGe biedt
Analytische aspecten: Elektrometingen omvatten calibratie van energie en efficiëntie, identificatie van isotopen via energiewaardes en kwantitatieve
Toepassingen: Gammaspectroscopie wordt toegepast in kernfysica en radiochemie voor identificatie en kwantificatie van radionucliden, in milieumonitoring