flexorpronatorspieren

Flexorpronatorspieren, oftewel de flexor-pronator spieren, vormen de groep spieren in het voorste compartiment van de onderarm. Ze zijn verantwoordelijk voor flexie van de pols en vingers en voor pronatie van de onderarm. De spieren zijn in drie lagen ingedeeld: oppervlakkig, middelste en diep.

De oppervlakkige laag bestaat uit pronator teres, flexor carpi radialis, palmaris longus en flexor carpi ulnaris. De middelste laag omvat flexor digitorum superficialis. De diepe laag bestaat uit flexor digitorum profundus, flexor pollicis longus en pronator quadratus. De meeste van deze spieren hechten aan de mediale epcondylus van de humerus via de gemeenschappelijke flexorpees, met aanvullende aanhechtingen aan ulna of radius afhankelijk van de spier.

Functies van de flexorpronatorspieren omvatten pols- en vingerfexion en pronatie van de onderarm. Pronator teres en pronator quadratus spelen een belangrijke rol bij pronatie. Sommige vingerspecifieke bewegingen komen tot stand via de diepere vingerflectoren: flexor digitorum superficialis buigt de PIP-gewrichten en flexor digitorum profundus buigt de DIP-gewrichten; flexor pollicis longus buigt de duim.

Innervatie: de meeste flexorpronatorspieren worden geinnerveerd door de nervus medianus. De flexor carpi ulnaris en de mediale helft van flexor digitorum profundus krijgen hun zenuwvoorziening van de nervus ulnaris.

Klinische relevantie: overbelasting van de pezen bij deze spiergroep kan leiden tot mediaal epicondylitis, ook wel golfersellebogen genoemd. Letsel of overbelasting kunnen ook leiden tot tendinopathieën of zeldzame neurale compressie zoals het pronator teres syndroom.

Samenvatting: de flexorpronatorspieren vormen de belangrijkste flexor- en pronatorfunctie van de onderarm, met medische epicondyle als belangrijke aanhechtningsplaats en een belangrijke rol in grip en handfunctie.