faseonderbreking

Faseonderbreking is een term uit de elektrotechniek die verwijst naar het verlies of de onderbreking van een van de fasen in een veelfasig elektriciteitsnet, meestal een driefasige systeem. Bij een faseonderbreking werkt een of meerdere fasen niet meer mee, waardoor de spanning op die fase wegvalt en de belasting van de overige fasen ongunstig verandert.

In een driefasig systeem kan faseonderbreking leiden tot een sterke spanning- en stroomimbalans. De voltages in de overige fasen dalen vaak niet lineair, terwijl de neutralstroom en de belastingen onzeker kunnen worden. Apparatuur zoals motoren, transformatoren en schakelkasten kan minder efficiënt werken, oververhit raken of beschadigd raken als de faseonderbreking aanhoudt. Een motor die een fase verliest kan stoppen of slecht gaan draaien met aanzienlijk verminderd koppel en mogelijk overstroom in de overige fasen.

Oorzaken van faseonderbreking zijn onder meer defecte schakelaars of zekeringen, kabelfouten, fasaverlies door storingen in de kabels of in beschermingsapparatuur, en operationele acties zoals het uitschakelen van een fase tijdens onderhoud. Bescherming en detectie omvatten faseverliesrelais, onder- of overspanningsbewaking, spanningsbalansbewaking en automatische herstart- of uitschakelingsfuncties om verdere schade te voorkomen.

Faseonderbreking heeft vooral gevolgen voor de beschikbaarheid en betrouwbaarheid van industriële processen en netwerken. Voorzieningen zoals fout- en uitschakelbeveiliging, regelmatige inspecties en correct geconfigureerde bescherming helpen de impact te beperken. Soms wordt ook gesproken over enkelfasigheid als in het systeem een fase ontbreekt.