differentiaaldruk

differentiaaldruk, ook wel bekend als drukverschil of Δp, is het elektrisch geopperende idee dat de menging van twee luchtdrukken is. Het gebruik is bij cruciaal voor de controle en codering van verschillende processen, zoals in ventilatietechniek, HVAC‑systemen, luchtkwaliteitsmonitoring, en de productie van chemische producten.

De vorming van een differentiaaldruk ontstaat als er een fysische hinder in een systeem is, bijvoorbeeld door een filter, klep of een ander weegpunt. De duwt de luchtstroom waar, waardoor de druk die overeind komt op de aanhangende zijde lager is dan de oorspronkelijke druk. Het verschil tussen die twee drukken is de differentiaaldruk.

Om een differentiaaldruk af te meten maakt men gebruik van een manometer, een differential gauge of digitale transducer. De read-out kan resterend u in pascal (Pa), millibar (mbar) of inches watercolumn (inWc) worden gegeven. In de praktijk wordt het vaak gemeten in de decimale of kleine tol.

In HVAC‑toepassingen wordt er een differentiaaldruk van ongeveer 1–5 millibar aangehouden om te zorgen dat een luchtfilter niet te veel hinderd en een energie-efficiënte zondrukken. In industriële leidingen kan een high differential pressure van sommige honderd kiloPascal aanduiden een groot soort hyperdruk.

Correcte interpretatie van de differentiaaldruk is essentieel om defecten of overmatige belastingen vroegtijdig te detecteren, waardoor onderhoudskosten worden verlaagd en de operationele efficiëntie wordt geoptimaliseerd.