circulatiecirkel

Circulatiecirkel is een term die in het Nederlands wordt gebruikt om de gesloten lus van de bloedcirculatie te beschrijven, waarin bloed via het hart en de bloedvaten voortdurend door het lichaam stroomt. De term benadrukt het idee van twee onderling verbonden cirkels: de kleine of pulmonale circulatie (naar de longen) en de grote of systemische circulatie (door het hele lichaam).

In de pulmonale circulatie stroomt zuurstofarm bloed vanuit het rechter atrium via de tricuspidalisklep naar het rechter ventrikel, dat bloed met behulp van de pulmonalisklep via de longslagader naar de longen pompt. Daar vindt gasuitwisseling plaats en bloed keert terug naar het linker atrium via de longaders. Via de mitralisklep stroomt het bloed vervolgens naar het linkerventrikel, dat het via de aorta in de systemische circulatie brengt. In de systemische circulatie levert bloed zuurstof en voedingsstoffen aan weefsels en vangt het kooldioxide en afvalstoffen op, waarna het via de aderen terugkeert naar het rechter atrium.

De circulatiecirkel functioneert als een gesloten systeem dankzij de hartkleppen en de gecontroleerde contracties van de hartkamers, die zorgen voor een éénrichtingsstroom en een constante bloeddruk. In onderwijscontext wordt de circulatiecirkel vaak gebruikt om het concept van continue bloedstroming en de interactie tussen beide circulaties uit te leggen. In professionele terminologie spreekt men vaker van de bloedcirculatie met aparte verwijzingen naar de pulmonale en systemische circulatie. De term is vooral nuttig voor basale uitleg van fysiologie en klinische concepten zoals hartfalen en longoedeem.