boostregelingen

Boostregelingen zijn regelingen van overheden en publieke instellingen die bedoeld zijn om economische activiteit te versterken, innovatie te stimuleren en maatschappelijke doelen te bereiken. Zij bieden financiële prikkels, ondersteuning of regelgevende facilitering aan bedrijven, organisaties en soms particulieren.

De vormen variëren van fiscale prikkels zoals belastingkredieten en versnelde afschrijving tot directe subsidies, subsidies voor trainingen, garanties voor lenen en vouchers. Ook kunnen opdrachten of publieke aanbestedingen gekoppeld worden aan voorwaarden die innovatie of regionale ontwikkeling bevorderen.

Doelgroepen zijn vaak kleine en middelgrote ondernemingen, startups, onderzoeksinstellingen of regio’s met achterstand. De toelating en hoogte van steun hangen af van wettelijke voorwaarden, sectorale doelstellingen en budgettaire kaders. De uitvoering gebeurt door ministeries of agentschappen en vereist vaak een aanmeldingsprocedure, periodieke rapportage en evaluatie. In de Europese Unie kunnen staatssteunregels gelden.

Voordelen zijn onder meer verhoging van investeringen, werkgelegenheid en kennistransfer; nadelen zijn mogelijke verspilling, verstoring van marktprocessen en hoge overheidskosten. De effectiviteit wordt doorgaans getoetst met kosten-batenanalyses, ex-ante en ex-post evaluaties en toezicht op naleving.

Boostregelingen maken deel uit van breder economisch en sociaal beleid en zijn prominent in beleidsterreinen als innovatie, energietransitie en regionale ontwikkeling. Zie ook staatssteun, fiscale beleidsinstrumenten en subsidiebeleid.