biodegradowacji

Biodegradowacja (często także biodegradacja) to proces rozkładu związków organicznych przez organizmy żywe, głównie mikroorganizmy, prowadzący do prostych związków nieorganicznych takich jak dwutlenek węgla i woda oraz do biomasy. Może przebiegać tlenowo (aerobowo) lub beztlenowo (anaerobowo) i zwykle obejmuje etapy hydrolizy oraz utleniania i mineralizacji.

Czynniki wpływające na tempo biodegradacji to temperatura, wilgotność, dostępność tlenu, pH, skład chemiczny substratu, rozmiar cząstek i obecność mikroorganizmów. Warunki środowiskowe oraz obecność substancji inhibitory mogą znacznie zmieniać przebieg procesu.

W naturze biodegradowacja umożliwia obieg materii organicznej w glebie i wodach. W praktyce gospodarki odpadami wykorzystuje się ją w kompostowaniu i biogazowaniu. Należy odróżnić biodegradowalność od kompostowalności: nie każdy materiał biodegradowalny ulega łatwej degradacji w domu, a niektóre tworzywa wymagają specjalnych warunków.

Ocena biodegradowalności odbywa się w warunkach aerobowych i anaerobowych, w glebie, wodzie lub w kompostowniach. W Unii Europejskiej często stosuje się normy dotyczące kompostowalności, takie jak PN-EN 13432. Wyniki badań pokazują tempo i zakres degradacji oraz powstałe produkty uboczne.

Znaczenie środowiskowe biodegradowacji polega na ograniczeniu trwałości odpadów organicznych i redukcji obciążenia składowisk, lecz proces ten może generować metan i inne gazy cieplarniane w warunkach beztlenowych, jeśli nie jest odpowiednio zarządzany. Efektywność zależy od właściwości materiału i warunków środowiskowych.