beeldstabilisator

Een beeldstabilisator is een technologie die wordt gebruikt in camera's, camcorders en smartphone camera's om de effecten van cameratrillingen te verminderen. Deze trillingen kunnen ontstaan door handbewegingen, beweging van het voertuig waarin de camera zich bevindt, of andere externe factoren. Het resultaat van cameratrillingen is vaak een onscherpe of "bewogen" foto of video.

Beeldstabilisatoren werken door de beweging van de camera te detecteren en vervolgens de optische elementen (lenzen) of de beeldsensor van de camera te verplaatsen in de tegenovergestelde richting van de beweging. Dit compenseert voor de trilling en zorgt ervoor dat het beeld stil blijft staan ten opzichte van de sensor. Er zijn twee hoofdtypen beeldstabilisatie: optische beeldstabilisatie (OIS) en elektronische beeldstabilisatie (EIS).

Optische beeldstabilisatie past de fysieke componenten van de lens of de sensor aan. De lens kan bijvoorbeeld in een gimbal-achtig systeem zweven, of de sensor zelf kan bewegen. Dit type stabilisatie wordt over het algemeen als effectiever beschouwd omdat het direct ingrijpt in het optische pad van het licht.

Elektronische beeldstabilisatie werkt door de opname iets bij te snijden en vervolgens de randen van de opname te gebruiken om bewegingen te detecteren en de beeldwinst te compenseren. Het is een softwarematige oplossing die minder energie verbruikt dan OIS, maar kan leiden tot een lichte vermindering van de beeldkwaliteit door het bijsnijden. Veel moderne apparaten combineren beide methoden voor optimale resultaten. Beeldstabilisatie is essentieel voor het maken van scherpe foto's bij weinig licht, het filmen van vloeiende video's tijdens beweging, en het verbeteren van de algehele beeldkwaliteit.