archeologiewetenschappen

Archeologiewetenschappen is het vakgebied dat zich richt op het bestuderen van vroegere samenlevingen door middel van materiële resten en overblijfselen. Het is een interdisciplinaire wetenschap die kennis uit archeologie, geschiedenis, antropologie, geologie, chemie, fysica en informatica combineert om menselijke het verleden te reconstrueren en te interpreteren.

De onderzoekspraktijk omvat zowel veldwerk als laboratoriumwerk. In het veld worden systematische opgravingen, survey en kaartonderzoek uitgevoerd om context en ruimtelijke patronen vast te leggen. In laboratoria worden artefacten, organisch materiaal en sedimenten geanalyseerd met dateringsmethoden (radiocarbon, dendrochronologie, thermoluminescentie), materiaaltechnieken, isotopenanalyse en chemische karakterisering om eigenschappen, herkomst en productieprocessen te begrijpen.

Disciplines en subvelden binnen de archeologiewetenschappen zijn onder meer archeologie (het bestuderen van materiële resten en context), archeometrie of archeologisch materiaalonderzoek, archeobotanie, archeozoologie, geoarchaeologie, palynologie en lithische analyse. Digitalisering, GIS, ruimtelijke analyse en 3D-modellering winnen aan belang voor reconstructie en publieksparticipatie. Theoretisch zijn procesualistische en post-procesualistische benaderingen invloedrijk, waarbij zowel context als menselijk handelen centraal staan.

Ethiek, erfgoedbeheer en publiek communicatie spelen een belangrijke rol. Responsabiliteit ten opzichte van erfgoed, samenwerking met lokale gemeenschappen en regelgeving zijn cruciaal bij sitebeheer, behoud en disseminatie van resultaten. In het onderwijs worden bachelor- en masteropleidingen archeologie en aanverwante velden aangeboden, vaak gevolgd door doctoraat, met loopbanen in universiteiten, musea, erfgoedinstellingen en onderzoeksdiensten.