apparaatklasse

Apparaatklasse is een classificatiesysteem dat in de elektrotechniek en bij huishoudelijke apparaten wordt gebruikt om aan te geven welke bescherming tegen een elektrische schok de bouw van een apparaat biedt. De classificatie hangt samen met isolatie, aardingsvoorzieningen en, bij sommige klassen, de voedingsbron. In de praktijk helpt de classificatie gebruikers, technici en inspecteurs om te bepalen hoe een apparaat veilig kan worden aangesloten en onderhouden.

De belangrijkste klassen zijn Class I, Class II en Class III, met een historische vierde klasse, Class 0. Class I-apparaten hebben basisisolatie en een aardingsverbinding. Het aardingscontact biedt een beschermend pad tegen elektrische schokken bij een defect aan de isolatie. Apparaten met Class II-beveiliging hebben geen aardingscontact nodig; ze zijn dubbelgeïsoleerd of hebben versterkte isolatie, waardoor blootliggende metalen delen geen gevaar vormen. Het symbool voor Class II is een vierkant binnen een vierkant.

Class III-apparaten werken op veiligheidsspanningen die zodanig laag zijn dat een elektrische schok niet mogelijk is, meestal via een galvanisch geïsoleerde voeding (SELV). Deze apparaten hebben doorgaans geen blootliggende geleidende delen die onder spanning kunnen komen. Class 0 wordt niet langer breed toegepast in nieuwe apparatuur; het was een oudere aanduiding voor basisonafbouwing zonder aardings- of extra beschermingsmaatregelen.

In Europese normen, zoals EN/IEC 60335, wordt de apparatuurklasse gebruikt om aan te geven welke beschermingsmaatregelen vereist zijn bij installatie, gebruik en onderhoud. Apparatuurlabels, handleidingen en dealers geven meestal duidelijk aan tot welke klasse een apparaat behoort.