adjectiefpredicatief

Adjectiefpredicatief is een term uit de Nederlandse grammatica die verwijst naar het gebruik van een bijvoeglijk naamwoord als predicatief deel van het naamwoordelijk gezegde. Het predicatieve adjectief beschrijft het onderwerp of een toestand die aan het onderwerp wordt toegekend.

Het predicatieve gebruik volgt meestal op koppelde werkwoorden zoals zijn, worden, blijven, blijken, schijnen of lijken. Het adjectief maakt zo deel uit van het werkwoordelijk gezegde en levert een beschrijving van het onderwerp in de zin.

Verschil met attributieve positie: bij attributieve bijvoeglijke naamwoorden staat het adjectief direct vóór het zelfstandig naamwoord (bijvoorbeeld een grote auto). Bij adjectiefpredicatief volgt het adjectief na het koppeltekenwerkwoord en vormt het samen met dit werkwoord het predicaat.

Vorm en inflectie: predicatieve adjectieven staan doorgaans in de basisvorm en worden niet aangepast aan getal of geslacht van het onderwerp. Hierdoor blijft het adjectief meestal onveranderd in enkelvoud en meervoud, bij zowel mannelijke als vrouwelijke onderwerpen.

Voorbeelden: Het huis is groot. De deur bleef open. Zij lijkt moe. Het boek werd oud. Deze zinsconstructies laten zien hoe het adjectief predicatief deel uitmaakt van het naamwoordelijk gezegde en een toestand of eigenschap van het onderwerp uitdrukt.

Zie ook: bijvoeglijk naamwoord, naamwoordelijk gezegde, predicatief.