Zelfrestrictief

Zelfrestrictief is een bijvoeglijk naamwoord in het Nederlands dat aangeeft dat een beperking zichzelf oplegt. De samenstelling komt van zelf en restrictief. In veel contexten beschrijft het maatregelen, regels of gedragingen die door een individu, organisatie of groep op eigen initiatief zijn ingesteld om risico’s, excessen of ongewenste uitkomsten te beperken, zonder externe dwang.

Toepassingsgebieden: In beleid en bedrijfsvoering wordt gesproken van een zelfrestrictieve aanpak wanneer men uit eigen beweging grenzen stelt aan bijvoorbeeld dataverzameling, marktmacht of financiële risico’s. Voorbeelden zijn zelfrestrictieve dataverwerkingsregels of een zelfrestrictieve begroting. In de gezondheidszorg kan zelfrestrictie slaan op eet- of bewegingspatronen die uit eigen keuze zijn ingesteld om gezondheid te bevorderen.

Relaties met andere termen: Zelfrestrictief is verwant aan zelfregulering en zelfbeperking. In veel wetenschappelijke en beleidscontexten wordt liever gesproken van zelfregulering, waarbij regels door de betrokken partijen zijn vastgelegd. De term zelfrestrictief legt meer nadruk op de beperkende aard van de maatregel zelf.

Zie ook: zelfregulering, zelfbeperking, zelfopgelegde regels, regelgeving door derden.