Weerstandsmetingen

Weerstandsmetingen zijn metingen van de elektrische weerstand tussen twee of meer punten in een elektrisch object of circuit. De weerstand geeft aan hoeveel tegenstand een component of verbinding biedt aan elektrische stroom. Weerstand kan worden gemeten onder verschillende omstandigheden, zoals de directe DC-weerstand, AC-impedantie bij wisselstroom, of isolatieweerstand bij hoge waardes. De meetmethode en het instrument kiezen men afhankelijk van de gewenste nauwkeurigheid en de grootte van de weerstand.

Methoden en instrumenten

Directe weerstandmetingen gebeuren meestal met een ohmmeter of een multimeter met weerstandfunctie. Voor lage weerstanden is vaak een vierdraad- of Kelvinmeting nodig om de invloed van meetleidingen en contactweerstand te verwijderen. Voor zeer precieze lage waarden kan een Wheatstone-brug worden toegepast. Voor hoge weerstanden en isolatiegebruik wordt een isolatieweerstandsmeting uitgevoerd met een megohmmeter of isolatiemeter. Voor impedantiespectrum en componentkarakteristiek bij wisselstroom wordt vaak een LCR-meter gebruikt.

Nauwkeurigheid en factoren

De nauwkeurigheid hangt af van de methode, de meetomstandigheden en het meetapparaat. Temperatuur heeft een significante invloed op weerstand (tempco). Contact- en leidingsweerstand, de toestand van verbindingen en de gebruikte meetstroom dragen bij aan meetfouten. Instrumenten geven vaak specificaties zoals een percentage van de waarde plus een aantal significante cijfers, afhankelijk van het bereik.

Procedures en toepassingen

Voor een veilige en betrouwbare meting zorgt men dat het te meten object spanningsvrij is; condensatoren worden ontladen en contacten worden schoongemaakt. Kies een geschikt bereik en, bij lage weerstanden, gebruik een vierdraadopzet. Toepassingen omvatten kwaliteitscontrole van weerstanden en kabels, testen van isolatie in installaties en onderhoud aan elektronische apparatuur. Veiligheids- en opslagomstandigheden blijven belangrijk bij hoge weerstanden en bij meetapparatuur.