Vruchtstructuur

Vruchtstructuur verwijst naar de morfologie en anatomie van vruchten, dus naar hoe een vrucht is opgebouwd en hoe de zaden daarin passen. De vruchtwand, het pericarp, ontstaat uit de wanden van de rijpe bloemonklaring (ovary) en kan bestaan uit drie lagen: exocarp (buitenste schil), mesocarp (middelste vruchtweefsel) en endocarp (binnenste schil rondom de zaden). In veel vruchten zijn deze lagen duidelijk herkenbaar; bij andere typen zijn ze minder distinct.

Op basis van textuur worden vruchten meestal in flesvruchten en droge vruchten onderverdeeld. Flesvruchten hebben een mals pericarp en worden vaak gegeten als vruchtvlees. Voorbeelden zijn drupes, die meestal één zaad bevatten en een harde endocarp rondom het zaad (zoals perzik en kers); bessen, met meerdere zaden en overwegend mals pericarp (zoals tomaat en bosbes); hesperidia, citrusvruchten met een leerachtige buitenlaag en segmenten (zoals sinaasappel); pepo, vruchten met een stevige buitenhoes die deel uitmaakt van de huid (zoals komkommer en watermeloen); en pome, vruchten waarin het vruchtvlees deels uit het receptakel afkomstig is (zoals appel en peer).

Droge vruchten zijn vaak langer houdbaar en openen zich wel of niet bij rijp. Inde-hiscent droge vruchten zoals noten en zaden openen zich meestal niet, terwijl dehiscent vruchten zoals kapsels en peulen bij rijp openscheuren om de zaden vrij te geven. Veel plantfamilies tonen specifieke varianten van vruchtstructuur.

De structuur van vruchten beïnvloedt bescherming van de zaden, dispersie door dieren of wind en ecologische interacties. Studeren van vruchtstructuur is daarom belangrijk voor bestrijding, teelt en classificatie.