Verhardendebinding
Verhardendebinding is een term die wordt gebruikt voor een type bindmiddel dat na toepassing uithardt, waardoor een hanteerbaar mengsel verandert in een vast materiaal. Het doel is om losse deeltjes of vezels met elkaar te verbinden tot een samenhangende matrix. De term wordt vooral toegepast in de bouw en de materials sciences, en omvat zowel hydraulische als chemisch of polymeerbindmiddelen die kracht ontwikkelen na uitharding.
Verhardende binders onderscheiden zich door hun uithardingsmechanisme. Hydraulische bindmiddelen, zoals cement en hydraulische kalk, reageren met
Toepassingen omvatten betonnen en metselwerkbinders, mortels, lijmen voor tegels en hout, coatings en composietmaterialen. In bouwmaterialen
Belangrijke eigenschappen zijn sterkteontwikkeling over tijd, setting- en uithardtijden, vochtgevoeligheid en krimp. De uiteindelijke prestaties hangen
Zie ook: cement, bindmiddel, hydratatie, uitharding, epoxy, polymeren.