Uitruilverhouding

Uitruilverhouding is een term uit de financiële en corporate-actions context die de verhouding aangeeft waarmee bestaande effecten worden ingewisseld voor andere effecten of waardes bij een reorganisatie, fusie of omzetting. De verhouding wordt uitgedrukt als een ratio, bijvoorbeeld X nieuwe aandelen voor Y oude aandelen. Het doel is vaak om economische en stemrechtverhoudingen te behouden of opnieuw te bepalen volgens de voorwaarden van de transactie.

Toepassingsgebieden: fusies en overnames, reorganisaties, omzettingen van obligaties in aandelen of conversies tussen klassen van aandelen. In alle gevallen bepaalt de uitruilverhouding hoeveel nieuw recht men ontvangt in ruil voor het oude bezit.

Berekening: bij een uitruilverhouding van X nieuw voor Y oud, ontvangt een houder N oude aandelen floor(N/Y) maal X nieuw aandelen. Eventueel resterende oude aandelen kunnen contant worden afgerekend of op andere wijze worden geregeld, afhankelijk van de transactiedocumentatie en afrondingsregels.

Voorbeeld: een belegger bezit 100 oude aandelen en de uitruilverhouding is 1 nieuw voor 3 oud (1:3). Dan ontvangt hij floor(100/3) = 33 nieuwe aandelen, en blijft mogelijk 1 oud aandeel over dat contant kan worden afgerekend of op een andere manier geregeld.

Gevolgen: de uitruilverhouding beïnvloedt eigendom, stemrechten en de verwachte waarde van de portefeuille na de transactie. Daarnaast kunnen fiscale implicaties en regelgeving per jurisdictie van invloed zijn, en worden deze aspecten in de transactiedocumentatie opgenomen.