Uitdrukkende

Uitdrukkende is een bijvoeglijk naamwoord afgeleid van het werkwoord uitdrukken. Het beschrijft iets dat uitdrukking geeft aan emoties, intenties of betekenissen, vaak door middel van gezichtsuitdrukking, stem, gebaren of stijl. In Nederlandse teksten geeft uitdrukkende vaak aan dat iets meer dan louter uiterlijk is en dat het de boodschap of emotie duidelijk overbrengt.

Etymologie en grammaticale punten: uitdrukkende is de present participate van uitdrukken, met de achterliggende betekenis “die uitdrukt” of “die expressie geeft”. Het wordt gebruikt als attributief of predicatief, zonder gender- of getalaanpassing in de -ende vorm. Het woord is verwant aan uitdrukking (expressie, gezichtsuitdrukking) en uitdrukken (toe- of uitdrukken van betekenis of gevoel).

Gebruik en context: uitdrukkende kan slaan op menselijke gezichtsuitdrukkingen, stemintonatie, gebaren of stijlmerken die een boodschap helder maken. Voorbeelden: een uitdrukkende glimlach, uitdrukkende gebaren, een uitdrukkende toon van de spreker. Het woord heeft vaak een wat literair of descriptief karakter en kan dienen om nuance toe te voegen aan beschrijvingen van communicatie of expressie.

Synoniemen en verwante termen: expressief, uitdrukking, uitdrukken, expressie. Een subtiele nuance is dat uitdrukkende specifiek wijst op het vermogen van iets om betekenis of emotie te tonen, terwijl "expressief" meer algemeen kan verwijzen naar esthetische of artistieke expressie.

Zie ook: uitdrukking, uitdrukken, expressie, expressief.

---