Stroomlimiet

Stroomlimiet is een term uit de elektrotechniek die verwijst naar de maximumstroom die een elektrisch component, kabel of systeem veilig kan dragen zonder oververhitting, beschadiging of uitval. De waarde wordt uitgedrukt in ampères (A) en hangt af van geleiderspecificaties zoals dwarsdoorsnede, isolatieklasse en bedrijfsomstandigheden (temperatuur, omgeving).

In ontwerp en systeemengineering bepaalt de stroomlimiet samen met spanning en impedantie de prestaties. De ampaciteit (ampacity) van kabels geeft aan hoeveel continue stroom ze kunnen weerstaan. Bij overbelasting ontstaat I^2R-verwarming; bij overschrijding kan isolatie verslechteren of een zekering of stroomonderbreker actief worden.

Apparatuur voor het beperken van de stroom omvat zekeringen, automatische schakelaars (stroomonderbrekers) en PTC-thermistors of andere limiterende apparaten. Veel voedingen hebben bovendien een ingebouwde constant-current modus om de uitgangsstroom te beperken tot een ingestelde waarde, bijvoorbeeld bij opladers en LED-drivers.

In de praktijk wordt de stroomlimiet bepaald door normen en tabellen (IEC, NEN of internationale standaarden). Bij ontwerp moet rekening worden gehouden met piekstroom bij opstart, de derating bij hogere omgevingstemperaturen en de kans op onderbreking door beveiliging bij foutstroom of kortsluiting.

Zie ook: ampère, ampaciteit, kortsluitstroom, overbelastingsbeveiliging, zekeringen, stroomonderbrekers, stroombegrenzer.