Remweerstand

Remweerstand is een elektrisch weerstandselement of bank dat bij het remmen de elektrische energie die door een motor wordt opgewekt omzet in warmte. Dit gebeurt vooral bij rheostatische remmen van elektrische aandrijvingen, waarbij de motor tijdens deceleratie als generator werkt en de opgewekte energie via weerstandsbanken in warmte wordt omgezet.

Constructie en werking: Remweerstanden bestaan uit weerstandselementen van keramiek of metalloxide, geplaatst in een koele behuizing die voldoende koeling biedt. Voor hoge vermogens worden meerdere elementen in serie en/of parallel geschakeld in een rembank. De bank is verbonden met het aandrijfsysteem via schakelaars (contactors) of een remregeling met halfgeleiders (bijv. thyristor- of transistorregeling) die de remstroom regelt om een gewenste remsnelheid en veilige spanningsniveaus te handhaven en oververhitting te voorkomen.

Toepassingen: In spoorwegaandrijvingen zoals locomotieven en metro’s wordt remweerstand gebruikt in rheostatische remmen, vaak als back-up of als aanvullende remmethode naast regeneratief remmen. Ook bij industriële motoren, kranen en sommige pompsystemen komt dissipatieve remming via remweerstand voor.

Regeneratief versus rheostatisch remmen: Regeneratief remmen voert energie terug naar het net of naar een opslag, terwijl een remweerstand energie omzet in warmte wanneer regeneratie niet mogelijk of niet voldoende is.

Onderhoud en veiligheid: Koeling, temperatuur- en overbelastingsbewaking, en periodiek onderhoud van isolatie en behuizing zijn noodzakelijk. Systemen hebben vaak redundantie en passende beveiliging en ventilatie.