Rekbaar

Rekbaar is een bijvoeglijk naamwoord in het Nederlands dat aangeeft dat iets uitrekbaar of uitzetbaar is, oftewel de eigenschap kan hebben om onder spanning uit te rekken zonder te breken. In de materiële wereld komt rekbaarheid vooral voor bij stoffen en materialen die elastisch meeveren of uitrekken, zoals stoffen met elastische vezels (bijvoorbeeld katoen met spandex) of andere rekbare materialen. Ook in technische contexten kan iets rekbaar zijn, bijvoorbeeld een onderdeel of constructie die enige mate van flexibiliteit heeft.

In figuurlijke zin wordt rekbaar gebruikt om aan te geven dat grenzen of voorwaarden flexibel zijn en ruimte bieden voor aanpassingen. Zo kan men spreken van een rekbaar budget of een rekbaar beleid, wat betekent dat er binnen afgesproken grenzen enige speling bestaat voor uitzonderingen of wijzigingen. De term benadrukt daarmee de mogelijkheid tot uitrekking of aanpassing terwijl de oorspronkelijke structuur niet hoeft te worden verbroken.

Etymologisch gezien is rekbaar opgebouwd uit rek (rekken, uitrekken) en het achtervoegsel -baar, waarmee het “aantoonbaar/bruikbaar onder rek” of “geschikt om te rekken” betekent. Verwante termen zijn rekbaarheid (elasticiteit, veerkracht) en uitdrukkingen die verwijzen naar flexibiliteit of speling in afspraken en plannen.

Zie ook: elasticiteit, flexibiliteit, rekbare materialen, rekbaarheid. Rekbaarheid wordt vaak toegepast in zowel praktische als metaforische betekenissen, afhankelijk van de context waarin het onderwerp wordt besproken.