Projectspecifieke

Projectspecifieke is een term die in het Nederlandse projectmanagement wordt gebruikt om elementen te beschrijven die uniek zijn voor een bepaald project. Het omvat eisen, deliverables, randvoorwaarden en aannames die voortkomen uit de context, de stakeholders en de omgeving van het project. Deze elementen staan vaak tegenover generieke, herbruikbare of standaardelementen die in meerdere projecten voorkomen.

Het onderscheid tussen projectspecifieke en generieke elementen is cruciaal voor scope- en risicomanagement. Projectspecifieke aspecten worden vastgesteld tijdens de planfase en aangescherpt gedurende de uitvoering, op basis van input van belanghebbenden, contractuele verplichtingen en wettelijke of sectorale vereisten. Een duidelijke vastlegging van wat projectspecifiek is, helpt bij kostenbeheersing, planning en change control.

In de praktijk kunnen projectspecifieke elementen uiteenlopen van functionele eisen en kwaliteitscriteria tot projectdoelen, prestatie-indicatoren en acceptatiecriteria. Ze spelen een centrale rol bij risicobeoordeling en bij het afbakenen van deliverables. In IT-projecten kan dit bijvoorbeeld betrekking hebben op maatwerkfunctionaliteit; in de bouw op locatiegebonden beperkingen; in R&D op unieke onderzoeksdoelen.

Voordelen van expliciete projectspecifieke vastlegging zijn betere afstemming met stakeholders, gerichte aannames en een duidelijke basis voor wijzigingsbeheer. Mogelijke risico’s zijn onder meer over- of onderspecificatie en scope creep als projectspecifieke elementen niet scherp worden gedefinieerd of niet traceerbaar worden gehouden. Goede praktijken zijn duidelijke definities, versiebeheer en regelmatige reviews.