Periodeuitgaven

Periodeuitgaven zijn kosten die volgens de boekhouding in de periode waarin ze ontstaan als kosten worden erkend in de resultatenrekening. Ze behoren meestal tot de operationele kosten en zijn gekoppeld aan de activiteiten die in die periode winst opleveren.

In tegenstelling tot kapitaalinvesteringen, die als activa worden geactiveerd en over de levensduur worden afgeschreven, worden periodeuitgaven doorgaans direct ten laste van de winst-en-verliesrekening gebracht. Sommige kosten kunnen vooruitbetaald zijn en als voorbetaalde kosten worden verantwoord en later in de toekomst als kosten terugvloeien. Afschrijvingen zijn een kostenpost die de waardevermindering van activa over hun levensduur weerspiegelt en in elke relevante periode wordt erkend.

Voorbeelden van periodeuitgaven zijn huur, salarissen, nutsvoorzieningen, verzekeringen, administratieve kosten, marketing- en reclamekosten, reis- en representatiekosten, kantoorbenodigdheden en onderhoud dat geen lange levensduur verlengt. Deze uitgaven worden meestal niet in de kostprijs van geproduceerde goederen opgenomen, maar als afzonderlijke kosten van de periode.

Boekhoudkundig gezien spelen periodeuitgaven een rol bij de matching van kosten en opbrengsten en bij het bepalen van de winst per periode. In financiële verslaggeving volgen bedrijven doorgaans accrual accounting: kosten worden erkend wanneer ze ontstaan, ongeacht wanneer betaling plaatsvindt. Dit staat in contrast met een kasbasis waarin kosten worden geboekt bij betaling.