Luchtvaartafzetting

Luchtvaartafzetting is de beperking, schorsing of ontzegging van civiele luchtvaartactiviteiten in een land of regio, opgelegd door de overheid of een luchtvaartautoriteit. Het doel is de veiligheid, openbare orde of nationale veiligheid te beschermen, of te reageren op noodgevallen.

De afzetting kan het geheel of gedeeltelijk sluiten van het luchtruim omvatten, het tijdelijk stilleggen van vluchten, het intrekken van vlieglicenties of toegang tot luchthavens, en het beperken van overvlucht- of doorvoerrechten. De uitvoering berust meestal bij luchtverkeersleiding, grens- en veiligheidsdiensten en, indien nodig, politie.

Juridisch steunt het op soevereiniteit over het luchtruim en nationale wetgeving; internationaal is ICAO de belangrijkste normgevende organisatie en regelt het gebied van veiligheid, overvluchten en sancties. No-fly zones en embargo’s kunnen deel uitmaken van een luchtvaartafzetting.

Voorbeelden zijn no-fly zones tijdens conflicten, sancties die beperkingen opleggen aan luchtvaart, en grootschalige verstoringen door natuurrampen zoals de Eyjafjallajökull-uitbarsting in 2010, die veel van Europa raakten. De economische en sociale impact kan aanzienlijk zijn voor reizigers, bedrijven en de luchtvaartsector.