Linkeropties

Linkeropties zijn opdrachtregelopties die de linker gebruikt bij het samenvoegen van objectbestanden tot een uitvoerbaar bestand of een bibliotheek. Ze bepalen welke bestanden gezocht worden, welke bibliotheken gekoppeld worden en hoe het eindproduct eruitziet, inclusief de keuze tussen statisch of dynamisch koppelen, de uitgangsnaam en eventuele export van symbolen.

Veelvoorkomende categorieën zijn: zoekpaden voor libraries (-L pad) en expliciete libraries (-l naam); uitvoerbestand en koppelingstype (-o bestand, -static, -shared); runtime-gedrag en symbolen (-rpath, -soname, -Wl,--export-dynamic of -Wl,-E). Daarnaast kunnen linker-scripts (-T script.ld) de koppeling gedetailleerd controleren. De GCC/Clang-driver geeft opties door aan de linker via -Wl,....

Voorbeelden: gcc main.c -o programma -L/usr/lib -lm linkt tegen libm.so of libm.a in /usr/lib. Voor een gedeelde bibliotheek: gcc -shared -o libmijn.so file1.o -Wl,-soname,libmijn.so. Voor runtime-pad: gcc main.o -Wl,-rpath,/opt/libs -L/opt/libs -lmijn. Dit geeft aan waar tijdens uitvoering naar gedeelde bibliotheken gezocht moet worden en welke bibliotheken betrokken zijn bij de koppeling.

De exacte notatie verschilt per toolchain. GNU ld, Gold en LLVM's LLD volgen vergelijkbare principes, terwijl MSVC een eigen set opties gebruikt zoals /LIBPATH en /OUT:. Bij het bouwen van cross-platform projecten is het gebruikelijk om driver- en linkeropties te combineren en te testen op elk doelsysteem.