Leadinduktans

Leadinduktans is de inductantie die wordt toegevoegd door de fysieke lengte en lay-out van bedrading en leads in een elektrisch systeem. Het is een vorm van parasitaire inductantie die vooral ontstaat door de magnetische flux rond lange of kromme geleiders, en door de nabijheid tot andere geleiders en materialen. De waarde hangt af van lengte, draaddikte, afstand tot aangrenzende geleiders en de aanwezigheid van losse lichaam- of mantelmaterialen.

Bij hogere frekwenties neemt de invloed van leadinduktans toe, omdat de impedantie van een inductieve component proportional is aan de frequentie (Z = jωL). In combinatie met parasitaire capacitantie kan dit leiden tot resonanties en afwijkingen in signaalvorm of meetresultaten, vooral in snelle schakelingen of hoogfrequente meetopstellingen.

Gevolgen en ontwerpoverwegingen: leadinduktans kan signaaltempo en timing beïnvloeden, de fase van signalen verschuiven en de nauwkeurigheid van metingen of communicatie scheeftrekken. Het is een vorm van stray inductance waarmee rekening gehouden moet worden in znaakontwerpen en meetopstellingen.

Meten en beperken: leadinduktans kan worden geschat met een LCR-meter of impedantie-analyzer, vaak door het meten van de impedantie bij verschillende frequenties. Om de invloed te beperken: verkort de leads zoveel mogelijk, gebruik korte en rechte verbindingen, zet termijnen en decoupling dichter bij de gewenste punten, en overweeg het gebruik van coaxiale kabels of PCB-layouttechnieken die de kopling tussen geleiders minimaliseren.

Waarden liggen doorgaans in de orde van nanohenrys per centimeter; voor korte leads kunnen het enkele nanohenry tot tientallen nanohenry zijn, afhankelijk van geometrie en omgeving.