Landverkeer

Landverkeer is het verkeer dat zich op land afspeelt, in tegenstelling tot lucht- of zeeverkeer. Het omvat het vervoer van mensen en goederen over wegen en spoorlijnen en omvat zowel gemotoriseerd als niet-gemotoriseerd verkeer, zoals voetgangers en fietsers.

De belangrijkste onderdelen zijn wegverkeer en spoorverkeer. Wegverkeer betreft verplaatsingen op wegen met auto's, vrachtwagens, motorrijders en fietsen, en omvat ook voetgangers. Spoorverkeer verwijst naar trein- en metroverkeer op spoorinfrastructuur, inclusief dienstregelingen en veiligheidsystemen.

Beleid en regelgeving komen tot stand op lokaal, nationaal en supranationaal niveau. Gemeenten verzorgen lokale wegen en verkeersmaatregelen; nationale overheden stellen regels voor verkeersveiligheid, voertuigvoorschriften en infrastructuur. Europese richtlijnen beïnvloeden normen voor voertuigen en milieueisen. Verkeer wordt ook bestudeerd binnen verkeersveiligheid en mobiliteitsplanning.

Infrastructuur en technologie spelen een cruciale rol: wegen, autosnelwegen en kruispunten voor wegverkeer; spoornetwerken, stations en beveiligingssystemen voor spoorverkeer; in veel steden ook tram- en metroverbindingen en uitgebreide fietspaden. Duurzaamheid wordt bevorderd door modal shift naar openbaar vervoer, fietsen en elektrische voertuigen, met aandacht voor milieu en gezondheid.

Uitdagingen zijn congestie, verkeersveiligheid en milieubelasting. Doelstellingen richten zich op efficiëntere mobiliteit, verbetering van veiligheid en vermindering van uitstoot door integratie van verschillende vervoerswijzen en technologische innovaties.