Kortetermijncycli

Kortetermijncycli verwijzen naar herhalende patronen of fluctuaties in tijdreeksen die zich op korte tijdschalen voordoen. Het gaat om cycli met een duur die doorgaans ligt tussen enkele minuten en enkele dagen (en in sommige contexten tot enkele weken), in tegenstelling tot medio- of langetermijncycli die over langere perioden lopen. Deze cycli kunnen voortkomen uit interne dynamiek van een systeem of uit externe factoren zoals dagelijkse patronen of seizoensinvloeden, en ze kunnen in verschillende vakgebieden voorkomen.

In de natuur en biologie komen kortetermijncycli veel voor. Voorbeelden zijn diurnale en circadiane ritmes van ongeveer 24 uur, ultradian cycli die korter zijn dan 24 uur, en getijdenpatronen in getijdengebieden die doorgaans enkele uren duren. In meteorologie en klimaatwetenschappen spelen diurnale temperatuur- en luchtdrukcycli een belangrijke rol, evenals korte golven in weersystemen. In de economie en sociologie kunnen dagelijkse of wekelijkse fluctuaties in vraag, prijzen en communicatiepatronen als kortetermijncycli worden gezien. In energievoorziening leveren dagelijkse laadcycli en piek- en dalpatronen aanwijzingen voor beheer en planning.

Analysemethoden voor kortetermijncycli omvatten tijdreeksanalyse en spectrale technieken zoals Fourier-transformatie, evenals golfletanalyse voor niet-stationaire signalen. Belangrijk is het beoordelen van stationariteit en het onderscheiden van echte cyclische patronen van ruis of onderliggende trends. Het correct identificeren van kortetermijncycli helpt bij forecasting, planning, en het evalueren van systeemgedrag op korte termijn.