Kapadokien

Kapadokien, ook wel Cappadocië, is een historisch‑geografische regio in centraal Anatolië, Turkije. Het gebied beslaat delen van de provincies Nevşehir, Kayseri, Aksaray en Niğde en is internationaal bekend om zijn kenmerkende landschap.

Rotsen van tufsteen en vulkanisch gesteente zijn door miljoenen jaren van erosie gevormd tot uitgestrekte valleien en schoorstenen die in de volksmond feeënschoorstenen worden genoemd. De geologische oorsprong ligt in vulkanische uitbarstingen in het late Mioceen en vroege Plioceen, toen lavastromen en as zich ophoopten; water en wind modelleerden de rotsen verder en maakten grotten, tunnels en in de rotsen uitgehouwen woningen, kerken en kloosters mogelijk.

Historisch gezien heeft Kapadokien sporen uit de prehistorie en de oudheid. In de christelijke periode ontwikkelde zich een netwerk van troglodietbewoonde gemeenschappen en rotskloosters. Het Göreme Openluchtmuseum toont een verzameling rotskerken en fresco’s uit de 10e tot 12e eeuw en illustreert de religieuze en monastieke tradities van dat tijdperk.

Ondergronds bestaan steden zoals Derinkuyu en Kaymakli, met gangen, kamers en ruimten die als schuilplaatsen tijdens invallen en onrust dienden. Op het oppervlak leiden wandelpaden door valleien zoals de Ihlara-vallei en langs rotskloosters en kerken die door reizigers worden bezocht.

Kapadokien werd in 1984 opgenomen op de UNESCO Werelderfgoedlijst als Göreme National Park en de rotsplaatsen van Cappadocië. Tegenwoordig is het een belangrijke toeristische bestemming, bekend om zijn geologie, archeologie en religieuze geschiedenis, met activiteiten zoals ballonvaren bij zonsopgang en wandeltochten. Verkeer gebeurt hoofdzakelijk via Nevşehir en Kayseri, en het best bezoe­seizoen ligt in het voorjaar en het najaar.