Installatiecriteria

Installatiecriteria, in engineering en projectmanagement, zijn de set van vereisten en voorwaarden waaraan de planning, installatie en werking van een faciliteit, systeem of component moeten voldoen. Ze specificeren de verwachte prestaties, veiligheid, betrouwbaarheid en compatibiliteit en dienen als basis voor ontwerp, inkoop, installatie en acceptatie.

Een typische opzet van installatiecriteria omvat functionele criteria (wat het systeem moet doen), technische prestaties (doorvoer, efficiëntie), veiligheids- en regelgevingcriteria (naleving van wetten en normen), omgevingscondities (temperatuur, vochtigheid, trillingen), interfaces en integratiecriteria (compatibiliteit met bestaande systemen en componenten), kwaliteit en betrouwbaarheid criteria (levensduur, MTBF), onderhouds- en bedrijfszekerheidscriteria (toegankelijkheid, reserveonderdelen) en documentatie- en traceerbaarheidsvereisten (tekeningen, handleidingen, certificaten).

Ontwikkeling: ze worden vroeg in een project vastgesteld door belanghebbenden zoals opdrachtgever, ontwerpers, installateurs en autoriteiten, gebaseerd op toepasselijke normen, codes en risicoanalyses. Ze sturen ontwerp, leverancierskeuze, installatievolgorde, testen en commissioning en worden gebruikt om conformiteit te beoordelen tijdens inspectie en test.

Relatie met andere begrippen: installatiecriteria vullen acceptatiecriteria en commissioningplannen aan. Ze helpen bij het definiëren van testprocedures, acceptatietesten en verificatiemethoden om conformiteit aan te tonen voor de overdracht.

Voorbeeld: bij een elektrische installatie in een gebouw kunnen criteria onder meer de rated spanning en vermogen, kabelafmetingen, beveiligingsmethoden, aardingspunten, bekabeling routing, behuizingen, IP-classificaties, veilige afstanden en omgevingslimieten omvatten.