Gelelektrofores

Gelelektrofores is een techniek uit de moleculaire biologie waarbij moleculen zoals DNA, RNA en eiwitten worden gescheiden door ze door een gel te laten migreren onder een elektrische spanning. De gel fungeert als een poreus netwerk waardoor moleculen met verschillende grootte en lading verschillend door het netwerk bewegen, zodat sommige moleculen sneller migreren dan andere en zo afzonderlijk zichtbaar worden op een gelplaat.

Er zijn verschillende vormen van gelelektroforese, afhankelijk van het type molecuul en de gewenste scheiding. Agarosegelelektroforese (AGE) wordt vooral gebruikt voor nucleïne-zuurfragmenten en veroorzaakt scheiding op basis van grootte. Polyacrylamidegelelektroforese (PAGE) wordt gebruikt voor eiwitten en kleinere DNA- of RNA-fragmenten; binnen PAGE bestaan denaturerende varianten zoals SDS-PAGE en niet-denaturerende varianten zoals native PAGE. Twee-dimensionale gelelektroforese (2-DE) combineert een scheiding op isoelectric point met een verdere scheiding op grootte en wordt veel gebruikt in proteomics.

Na de scheiding worden de gels vaak gestained met kleurstoffen voor detectie. Ethidiumbromide of veiliger alternatieven zoals SYBR Safe worden gebruikt voor DNA- en RNA- banden, terwijl Coomassie Brilliant Blue veel wordt toegepast voor eiwitten. Gels worden gevisualiseerd onder UV- of blauwlicht en kunnen worden gedocumenteerd met een gel-documentatiesysteem.

Toepassingen omvatten analyse van PCR-producten en DNA-fragmenten, verificatie van cloning en genetische varianten, DNA-fingerprinting in forensische en medische diagnostiek, en eiwitanalyses in onderzoek en kwaliteitscontrole. Gelelektroforese blijft een fundamentele, snelle en relatief betaalbare scheidingstechniek in laboratoria.