Diffractieanalyse
Diffractieanalyse is een verzamelnaam voor analytische technieken die diffractie van golven gebruiken om de structuur van materialen op atoom- of moleculair schaal te bestuderen. Bij diffractie interfereert een golffront dat door een periodiek kristal of orde in een monster gaat constructief op bepaalde hoeken, volgens Bragg’s wet. Uit de positie en intensiteit van de diffractie pieken kunnen kristalstructuren, latticeparameters, fases en samenstelling worden afgeleid.
De belangrijkste technieken zijn X-stralen diffractie (XRD), elektronendiffractie en neutronendiffractie. XRD omvat zowel poeder-XRD, voor mengsels
Data-analyse draait om interpretatie van diffractiepatronen: piekonposities geven de interplanedistances, terwijl intensiteiten informatie leveren over de
Toepassingen bevinden zich in materiaalkunde, chemie, geologie, farmacie en archeologie. Diffractieanalyse helpt bij het bepalen van
---