Bewegingsondersteuning

Bewegingsondersteuning is een begrip uit de Nederlandse zorg- en maatschappelijke sector dat verwijst naar diensten en interventies die gericht zijn op het behoud, de verbetering en het ondersteunen van iemands beweging en deelname aan het dagelijks leven. Het richt zich op mensen met beperkte mobiliteit door leeftijd, handicap, ziekte of letsel en streeft naar zelfstandigheid, veiligheid en een betere kwaliteit van leven via beweging-gerelateerde ondersteuning.

De kern van bewegingsondersteuning omvat de beoordeling van bewegingsmogelijkheden, het ontwikkelen en toepassen van bewegingsgerelateerde strategieën, en het gebruik of de instructie van hulpmiddelen. Praktisch gaat het om hulp bij transfers en positie in bed of stoel, begeleiding bij actief en veilig bewegen, en training voor naaste verzorgers. Het omvat ook revalidatie en vaardigheden via fysiotherapie, ergotherapie en aanverwante therapieën, evenals het gebruik van mobiliteitsmiddelen zoals loophulpmiddelen en rolstoelen, en aanpassingen in de omgeving zoals begaanbare paden, leuningen en drempelverlaagde ingangen.

Bezorging vindt plaats in een participatieve, multidisciplinaire context en omvat vaak fysiotherapeuten, ergotherapeuten, verpleegkundigen en zorgondersteuners. De aanpak is persoonsgericht en doelgericht, met aandacht voor preventie van bewegingsproblemen, pijn en contracturen, en aanpassing van de omgeving aan de beweging van de gebruiker.

Bewegingsondersteuning komt voor in verschillende settings, zoals thuiszorg, woonzorgcentra, klinieken en revalidatieafdelingen, en kan zowel langdurige ondersteuning als gerichte revalidatie na ziekte of chirurgie omvatten. Doel is vaak een grotere functionele mobiliteit, minder valrisico, meer comfort en betere participatie in dagelijks leven. Uitdagingen zijn onder meer middelen, toegankelijkheid van professionals en afstemming met de wensen en mogelijkheden van gebruikers en zorggevers.