Anodisatie

Anodisatie is een elektrochemisch proces waarbij op het oppervlak van een metaal, meestal aluminium, een beschermende oxidelaag ontstaat door oxidatie onder elektrolytische omstandigheden. De oxidelag is chemisch gebonden aan het metaal en verhoogt de hardheid, slijtvastheid en corrosiebestendigheid van het oppervlak. Doorgaans is de oxidelaag porieus en transparant, zodat de onderliggende kleur van het metaal zichtbaar kan blijven of kan worden gekleurd.

Tijdens het proces wordt het werkstuk als anode in een elektrolytbath geplaatst. Door spanning op het systeem groeit een oxidefilm op het metaal terwijl zuurstof wordt gevormd aan de interface. De dikte van de oxideplaat hangt af van de spanning, tijd en de gebruikte elektrolyt; dunne lagen zijn enkele micrometers, hard anodisatie kan resulteren in tientallen micrometers. Veelgebruikte elektrolyten zijn zwavelzuur, oxaalzuur en fosforzuur; chromaat anodisatie wordt minder gebruikt vanwege milieu- en regelgevingsoverwegingen.

Toepassingen en eigenschappen variëren. Een belangrijk voordeel is verhoogde slijtvastheid en corrosieweerstand, evenals de mogelijkheid om kleuren aan te brengen via kleurenstoffen of door ingebouwde pigmenten in de poriën. De natuurlijke oxide is relatief donker en helder, maar door anodisatie kan een breed palet aan kleuren worden bereikt. Na anodisatie kan de laag verzegeld worden om poriën te sluiten en de bescherming verder te verbeteren. Enkele voornaamste sectoren zijn luchtvaart, automobielindustrie, bouw en elektronica. Na verzegeling behoudt de laag zijn integrale hechting aan het basismetaal.